zondag 9 augustus 2009

Ding dong

Ding dong... even keek ik verbaast op? de deurbel? Yolan staat boven de trap af te krabben en Tom is bij Monique, we verwachten geen hulp. Wie kan er in godsnaam nu op die bel staan te duwen?

Het blijkt de buurvrouw die al tijden aan had gegeven wel te willen helpen en laatst al even had geholpen bij het afschilderen van het badkamerplafonnetje. Of ze nog kon helpen. Lang leve de burenhulp!
Even later stond ze, net als ik, op een trapje in de keuken de muur af te krabben.

Langzamerhand begint er enigzins schot in de zaak te komen. De woonkamer is nu helemaal gewit aan alle kanten. Ondertussen had ik besloten dat het maar een open trap moest worden naar de bovenverdieping en dus hebben we die ook ontmanteld (LEUK!!! want zo gedaan en meteen duidelijk resultaat).

Yolan is nu dus bezig met het afkrabben van de trap. Zodra dat gedaan is, kan hij geschuurd en dan is het meest stoffige werk voorbij en zou ik er in principe kunnen gaan wonen. Maar een geschilderde trap is natuurlijk nog fijner ;-)

Ik moest daarom gisteren kiezen tussen, de vloer op de bovenverdieping schoonschrobben, toch maar proberen de hal te witten en hopen dat het afkrabben van de trap boven niet teveel nare bij-effecten zou hebben, of het afkrabben van de muur in de keuken. Zoals ik al schreef koos ik voor het laatste. Het is K*-werk en schiet voor geen meter op, maar moet toch gebeuren en steeds een klein beetje maakt dat het zometeen af is, toch?

Vandaag ga ik weer verder afkrabben. De gelijknamige tante van Yolanda belde net dat ze de tuin kwam doen, schilderen was niet zo haar ding zei ze.
Mijn vader was van de week al geweest om de heggen te knippen en is een ontzettend eind gekomen. Maar in een door kluswerkzaamheden verwaarloosde tuin/tuinen is nog steeds veel te doen. Ik ben benieuwd hoe mooi het er aan het eind van de dag uitziet...