zondag 24 juli 2011

Tent, tenter, tentst

Eergisteren begon de "wij moeten op vakantie stress". Paklijsten uitprinten, alle campingtroep omlaag slepen, koffer voor Tom en mij inpakken (koffer ja, want als het heel hard regent blijft alles daar tóch droog in). Controleren of alles er is: gooi-maar-in-de-lucht-tentje voor de eerste nacht op de tussencamping, luchtbedden, slaapzakken en kussens.. Alles present.

Roos pakt in voor zichzelf en Eva, om daarna in de stress te schieten van mijn inpaklijst, half afgestreept en niet compleet (maar toch echt dezelfde als vorig jaar). Das nieuw, Roos stresst nooit voor de vakantie, nooit. Sterker nog, vorig jaar nog stuurde ze mij weg en regelde alles zelf.. Ik w
as veel te zenuwachtig..

De stapel mee te nemen spullen groeide en groeide en ik maakte me zorgen om de beperkte inhoud van ons nieuwe aanhangertje. Monique kwam langs, overzag en overwon: alles werd vakkundig in wagen en aanhanger gestouwd. Wij waren er klaar voor!


Dus na een goede nachtrust gingen we gister op pad. Breda was het eerste reisdoelvoor nog een2 seconden tentje. Daarna door naar een camping net onder Parijs, tentjes opgeworpen, luchtbedden opgeblazen -na eerst de pomp gerepareerd te hebben- en hoppakee naar bed.

De volgende morgen was het heel even worstelen met het opvouwen van die tentjes -2 seconden slaat echt alleen op opzetten- maar ook dat ging uiteindelijk vlot, dus voor negenen waren we al weer onderweg.

Op de échte camping duurde het opzetten van onze tent
heel wat langer, maar dat leverde dan ook wel een complete bungalow op. Geen overbodige luxe vermoeden we, de afgelopen week heeft het hier aan één stuk geregend. Herfst leek het en de kans is groot dat ook wij wat hemelwater zullen zien.

Een beetje leefruimte is dan zo gek nog niet. Onze buren keken in elk geval afgunstig..


...Niet alleen naar de tent overigens, maar ook naar onze kinderen. Tom sprong uit de auto en ging op vriendenjacht, om er in no-time drie te scoren die veel belangrijker bleken dan eten en zelfs belangrijker dan zijn favoriete taart. Een prima ontwikkel
ing na jaren waarin het de halve vakantie duurde voordat hij de kat uit de boom gekeken had.


Eva was op haar manier fantastisch, ze zat op een kleedje in de zon en speelde heerlijk. We konden op ons gemak de enormste tent die we kenden opzetten en ze heeft niet één keer gepiept.. Toen ze trek kreeg begon ze
aan het gras, maar gelukkig waren wij toen net zover dat de stoeltjes stonden en kon het veldje verruild worden voor yoghurt, dat was lekkerder.

De portocabin toiletten van vorig jaar zijn verruild voor een superdeluxe toiletgebouw. Papier aanwezig, kinderbadje aanwezig en bij het fonteintje staat zeep. Ik weet zeker dat zelfs Monique op deze manier zou kunnen kamperen! Nu nog duimen dat de regen die net begon te vallen in de nacht weer wegtrekt en dat het morgen net zo zonnig wordt als het vandaag was..

dinsdag 19 juli 2011

Tsk tsk tsk

Soms doe ik dingen waarvan ik, in mijn hoofd, andere mensen/moeders hoor denken 'tsk tsk tsk' 'het arme kind' of 'wat een slechte moeder'. Maar eigenlijk vind ik mijn oplossingen zelf wel lollig.

Zo moesten we vrijdag om 9.00 uur bij het CB zijn. Ietwat onhandig want vaak slaapt Eva van 8 tot 9, maar goed. 
Eva was geheel niet slaperig en goed gemutst die ochtend (alsof ze het wist) en het was nog mooi weer ook. Dus heb ik met een spinnetje de giga luiertas (was me eerder niet zo opgevallen) op mijn fiets gebonden en waren we er lekker op tijd. 
Gewoonlijk eet ze om 9.00 uur haar fruithap, dus als een echt geordende moeder had ik die natuurlijk bij me. We moesten wachten dus had ik genoeg tijd om haar die te geven. 
Alles was natuurlijk goed (6400 gram). Eva was nog steeds goed gemutst toen we het CB weer uit liepen dus dacht ik: 'Doe ik meteen even boodschappen' (tegenover het CB). Dus karretje gehaald, luiertas erin, Eva in het zitje. Helemaal leuk. 
Maar... halverwege de winkel viel me op dat Eef rode oogjes had en eigenlijk haar bed in moest, maar ja. Wat nu. Dus pak ik haar uit het karretje en knuffel haar even. Eva vlijdt haar hoofd tegen mijn schouder en... valt in slaap. Ja, eh.... 

Die luiertas is eigenlijk best zacht en als ik dan het pak beschuit onder haar ene voetje en het pak yoghi-drink onder haar andere voet doe, ziet het er ook nog best ontspannen uit. Het pak luiers boven haar hoofd, kan ze die niet hard stoten en het rugzakje (die ik meegenomen had voor de boodschappen) voorkomt dat ze opzij kan vallen. Dochterlief doet haar ogen niet meer open. Ze zal het dus wel prima vinden. 

Maar in mijn hoofd hoor ik alweer 'tsk tsk tsk' en stiekem vind ik het zelf zo lollig...



Gisteren ging ik met mijn buuf nog even naar de IKEA. Daar bedachten we ons dat we ook nog even langs de Decathlon wilden. Bij IKEA hebben ze handige karretjes waar kleintjes in kunnen zitten, bij de Decathlon niet. Bij de Decathlon hebben ze wel mandjes op vier wieltjes die je kan trekken. Past een kind van 8 maanden ook uitstekend in. Volgens mij zijn ze er ook voor gemaakt want ze hebben kijkgaatjes op ooghoogte. 

Maar in mijn hoofd hoor ik alweer ....en stiekem..





donderdag 14 juli 2011

BIJT ring

Blije Eva met haar bijtring..



Lachen is wel een risico..



HEEE! had ik net niet een bijtring?!

Vakantie!

Drie weken zonder kind duurden vroegen echt oneindig lang. Gelukkig zijn de tijden veranderd en zie ik zoonlief eigenlijk iedere week een paar keer. Toch, in de vakantieperiode reken ik er minder op.

Gisteren was daarom dubbel, nee wat zeg ik, DRIEdubbel leuk:
In plaats van één kind, sliepen er in ene drie koters in mijn huis. Renske en Lonneke logeerden samen met grootvader en grootmama bij tante Roos. En nu heeft tante Roos best een groot huis, maar weinig logeerkamers, dus wilde die een kamertje bij mij "huren". Het was alleen onduidelijk voor wie die extra kamer zou zijn, voor grootmama of voor de meisjes?

Die vraag werd beantwoord toen Tom hoorde dat zijn favoriete Meyboommeisjes bij Roos op visite waren en mogelijkerwijs bij zijn andere moeder zouden kunnen logeren. Tom wilde natuurlijk ook hier slapen (alle weekverdelingen ten spijt) en daarmee was de verdeling van slaapplaatsen een feit: grootmama sliep bij Roos en de meiden en Tom bij mij.

En zo kon het gebeuren dat ik dinsdag thuis kwam uit mijn werk, om drie bijzonder vrolijke kinderen in de badkuip aan te treffen. De hoeveelheid water buiten het bad, deed niet onder voor het volume erin en de lol schaterde de trap af. Er werd op één kamer geslapen, dat spreekt. Wat daardoor ook voor de hand lag, was dat er eigenlijk pas om middernacht geslapen werd (nadat Monique haar "boze-mama-stem" had gebruikt), met wat hazenslaapjes tussendoor als ze elkaar even vergaten wakker te houden.

Om 8 uur 's morgens hebben we bij Roos ontbeten, met een -het slaaptekort in aanmerking genomen- vrolijke en levendige kinderschaar. Daarna is er in ruime mate trampoline gesprongen, geWii-d en rond gerend, heb ik nog een aantal pogingen tot thuiswerken ondernomen, om uiteindelijk samen met Roos eerst grootmama en de meisjes uit te zwaaien en daarna mama Monique en Tom gedag te wuiven.
Gelukkig waren Roos, Eva en ik uitgenodigd om bij Monique en Tom te komen eten, want na zo'n klein feestje is mijn huis opeens wel heel groot en stil hoor..

Tom kijkt trouwens al uit naar komende zaterdag, want dan komen Renske en Lonneke ook bij hun tante spelen. Dus vakantieperiode of niet, zaterdag is het weer gezellig druk..