zondag 19 augustus 2012

Bloemetjes

Op onze franse camping is het heerlijk toeven. Dat heeft een aantal redenen: de eigenaars zijn overwegend relaxte mensen, het meertje is heerlijk om in te zwemmen, de plaatsen zijn riant en niet te vergeten het sanitair is ALTIJD schoon. Dat laatste heeft onder meer te maken met het feit dat je niet op je camping-stiefels het toilet/douche gebouw mag inlopen. Voordat je naar de WC gaat wissel je je buitenschoenen voor een paar slippers die je aan het begin van je vakantie in het daarvoor bestemde slipperrek zet.

De eerste keer dat Eva langs dit rek liep was fantastisch! We hadden al die tijd al gezegd dat Eef dol op schoenen was, maar dat het zo erg, was hadden we niet vermoed. Ze was niet weg te slaan bij het rek en trok er alle roze meisjesslippers uit die ze kon vinden onder het uitroepen van "MIJ! MIJ!"  Helaas was er niets van haar bij, dus die slippers moesten terug het rek in. Dat vond Eef niet leuk -wat heet!- een klein drama was het. En wij konden niet ter toilet of douche met haar, zonder langs dat rek te moeten. En dat leverde dus telkens het zelfde ritueel op.

Uiteindelijk vonden we in een plaatselijke sportzaak per toeval een paar prachtige roze, glittergebloemde, teenslippers. Maat 31, maar dat mocht de pret niet drukken. Eva wurmde haar maatje 21 zonder problemen in de slippertjes en liep er op weg. Daarmee werd de vermeende slippercollectie terug gebracht tot één paar en konden we volstaan met roepen "nee, nee, dat zijn niet jouw slippers Eef, zoek die met de bloemetjes maar...


Nee nee - Yaya

Eva heeft er moeite mee: Roos is MIJ-mama, maar wie is in hemelsnaam die andere vrouw die ze veel ziet, die duidelijk van haar houd en die haar kennelijk ook dingen mag leren en verbieden? 

In eerste instantie koos Eef ook voor mama. Uiteindelijk: als het klinkt als een mama, doet als een mama en door je buurjongen mama genoemd wordt, zal het wel een mama zijn... Maar omdat dit toch bezijden de waarheid is hebben we geprobeerd om haar aan te leren dat ik Yolanda ben:
MAMA!!   Nee, nee, dat is mama niet, dat is Yolanda.  
MAMA!!   Nee, nee, ik ben Yolanda, dát is mama.
Het leek weinig succesvol en Eef hield vol dat ik ook een mama was. 

Tijdens onze vakantie kwam Eva tot een compromis: Roos is zonder meer mama, en meer specifiek MIJ-mama. Ik werd opknipt in ma-ma, een soort chinese moeder zeg maar. Dus gingen we vrolijk door met de "nee, nee's" in de hoop dat ik toch nog gewoon Yolanda zou worden.

Toch wel heel bijzonder dat Eef nu heeft gekozen voor Yaya als ze mij bedoeld.

maandag 5 maart 2012

Voorwaartsch!

En eindelijk is het dan zo ver. Eef durfde haar eerste stappen te zetten. Los van mamma, los van de buuv.. zelf op weg in de wereld! Nou ja, zelf op weg de wereld in? Nee en ja. Ze liep zelf en los, maar op weg in de wereld was natuurlijk niet meer dan twee stappen, recht de armen van de buuv in. Maar het is een begin.

Nadat we eerder dit weekend al tot de conclusie waren gekomen dat Eva veel meer begrijpt dan ze wij in eerste instantie vermoeden, werd vandaag het idee bevestigd dat ze veel meer kan dan dat ze doet. Wéér zo'n kind dat alles graag meteen kan. Toch is er wel een verschil hoor, ons Eefje kan zich vastbijten in iets dat ze graag wil en oefenen tot ze echt zwaar gefrustreerd is. Daar waar Tom al vrij vlot zijn schouders ophaalt omdat er immers zát andere leuke dingen te doen zijn, gaat Eva door. Op weg naar haar doel.

Ik voorspel een onrustige zomervakantie:

"Waar is Eef?"
Daarnet zat ze hier nog...
"ja maar, waar is ze nu, toch niet al bij het meertje?!"
Nee he!! Niet het meertje. Godver!!
"Eeef, EEEF waar ben je!"
Tom, heb jij Eefje gezien??
Evaaaaaa kom te voorschijn!!

Natuurlijk is Eva rustig de tent in gepamperkont om konijn te halen, een boterham te nashen of omdat het daar gewoon prettig toeven was. Moeder en Buuv overstuur, kind rustig aan het genieten..

Op naar de zomer!! Op naar de wijde wereld!!



zaterdag 25 februari 2012

Familiepret

We logeren bij grootvader en grootmama. Dirk en Noortje zijn er ook:


dinsdag 14 februari 2012

vrijdag 3 februari 2012

dinsdag 3 januari 2012

Eerste woordje

Bij het laatste kopje thee las Eva nog even een boekje op de bank tussen grootvader en grootmama in, een voelboekje. Bij drie mensen viel de mond open toen we haar bij het aaien van het hondje op de voorkant 'aai' 'aai' 'aai' hoorden zeggen. Wel heel bijzonder en leuk om dit moment samen mee te maken.

In de dagen daarna is ze het thuis blijven zeggen. Vandaag gingen we weer naar de bieb. Ik heb ook een boekje meegenomen met een jongetje dat een poes aait. Eva heeft de laatste dagen onze poes Muis veel geaaid. Toch vond ik het wel erg leuk om te zien dat ze bij het in handen krijgen van het boekje, nog eens goed naar de voorkant keek, eens nadacht en toen ook tot de conclusie 'aai' 'aai' kwam.

Ze wijst ook dingen aan zodat ik ze kan benoemen. Haar Nijntjeposter op haar kamer is wat dat betreft favoriet maar ook de gordijnen ontbreken zelden. Ik heb ook steeds meer het idee dat ze een aantal woorden echt begrijpt, 'vis', 'knuffelen', 'daag'(begint ze ook meteen te zwaaien).

Leuk hoor dat leren praten.