woensdag 29 juli 2009

wit, wit en nog eens wit

HOERA! Zondag hebben Elke en Marc me geholpen met witten. Ze zouden na het uitslapen deze kant uit komen. Daarom was ik 's ochtends begonnen met het 'verfklaar' maken van de woonkamer.
Yolanda en ik hebben het héle dunne zeil uitgerold en vast geplakt. Dat kostte iets meer tijd dan ik dacht, want toen dat nog niet helemaal klaar was, waren de hulptroepen er al.

In eerste instantie leek het erg lastig te dekken en hoopten we op één wand af. Het werden er drie! HOERA!

Yolanda had ondertussen samen met Monique keuken-elementen opgehaald. Helemaal mooi vond iedereen ze (en ik niet in de laatste plaats).

De oude keuken was de dag daarvoor verkocht en is maandagavond is hij er door ze uitgehaald. De kleine kastjes zijn in mijn schuur opgeslagen en de grotere delen komen ze vanavond halen.
Toen Yolan en ik zondag nog eens goed naar de keuken keken kwamen we tot de conclusie dat het eigenlijk handig zou zijn als de keuken op de andere muur zou zitten. Na de bouwvak gaan we kijken wie de leidingen in de vloer kan freezen. (15 augustus pas... blèh, had ik het maar eerder bedacht).

Kortom, het lijkt weer wat op te schieten. Vandaag ga ik weer lekker verder. enne ja de foto's komen, zodra ik mijn kabeltje voor mijn telefoon weer heb gevonden.

woensdag 22 juli 2009

Kijken, kijken...

Spannend!! Er komen kijkers.
Morgenochtend om 9 uur staan ze al op de stoep om de keuken te bewonderen. Als ze het wat vinden hebben we tweederde van de nieuwe keuken terugverdiend en dat zou heeeeel mooi zijn. Dus vandaag moesten we opruimen en schoonmaken. De hele keuken is aan kant, ik heb me suf geboend op aanrecht, gootsteen en kookplaat, ze glimmen je tegemoet! Fingers crossed, wij gaan voor kijken, kijken WEL kopen.

Verder werd het tijd om iets aan het plafond in de woonkamer te doen. Er moesten gaten gedicht (jawel van de bewuste rozetten: hangen aan 1 schroef, maar wel 4 gaten in het plafond boren) en langs de trap is er een muurtje verdwenen en moest het spackwerk dus worden gerepareerd. Dat werd een spannende klus. Gewoon spack spuiten bleek niet mooi, je bleef het naadje zien. Dus nu eerst een soepele overgang geplamuurd met gatenvuller en dan morgen spuiten. Ik ben benieuwd wat het wordt, maar het voorwerk ziet er veel belovend uit.


Roos had vandaag gepland om 2 muurtjes te latexen,
maar voor ze kon beginnen moesten er nog allerlei schroefjes en spijkers verwijderd worden (schitterend werk, want dan ontdek je in ene dat de buurman ook kans heeft gezien om kit IN pluggen te spuiten...), enge randjes worden afgeplakt en bovendien moest de trapleuning van de muur. Maar het benodigde sleuteltje kon ze niet vinden en das niet zo gek, want dat had ik in een grote zak zitten waarmee ik aan het motorsleutelen was geweest. Toen we die er eenmaal bijhadden was het zo gefikst. Al met al is het bij een muur gebleven (maar wel de lastigste van het gangetje boven), dus morgen moet er eentje extra gedaan worden.

Goed nieuws: het verfwerk van gister blijkt tegen alle verwachtingen in toch in één keer te dekken, dus dat scheelt weer enorm!

Al met al beginnen we langzaam op stoom te komen... maar hulp blijft bijzonder welkom!!

dinsdag 21 juli 2009

'T is weer begonnen die mooie zomer!

Jahaa, vandaag moest het echt.
Vorige week kon ik op de camping maar niet goed tot rust komen. Ik had het gevoel te verzuipen in al het kluswerk dat er nog moest gebeuren. Volgend schooljaar een nieuwe groep (groep 7) en een studie beginnen, dan heb je het op zich al druk zat. Klussen zit er dan niet meer in en bovendien wil ik er dan ook wel gewoon wonen.
Kortom om tot rust te komen maakte ik een ruwe opzet voor wat nog geklust moest worden en wanneer dan. Thuis gekomen heb ik dat in een mooi overzicht gezet:



en vandaag was het dan zo ver... ik ging weer beginnen. Ik heb me terug getrokken in de gang boven. Op mijn lijstje stond het plafond, maar ik heb ook nog een heel stuk muur meegenomen. Ik had de verf aangelengd met water, nadeel is dat het nu niet meer in één keer dekt. Morgen dus nog een tweede keer. Kortom ik was best tevreden over mijn eigen vorderingen.
Voor morgen staan officieel twee van de muren in de gang op het programma. Maar misschien dat ik ze gewoon allemaal doe, zodat ik de dag erna tijd heb om er een keer over heen te gaan.

Yolanda heeft drie stellingkasten van de Gamma (bedankt Kees) in elkaar gezet. Ze staan mooi solide en op elke plank kan 175 kg. Dus als we nog eens verstoppertje spelen...
Ook de planken boven de wasmachine hebben nu een klein holletje waar de plankdrager in valt. En als laatste heeft ze zich gebogen over de drempel. Dat wil zeggen de scheiding tussen gang en washok. Zoals eerder geschreven had de buurman de tegels gewoon in zijn geheel laten liggen en daarover het laminaat gelegd en daar weer bovenop een strip. Ik wilde echter liever dat de deur zonder klemmen open zou kunnen en dus heeft Yolan destijds de tegels ingefreesd en daarna delen weg gebikt. Eén stuk tegel ging daarbij aan gruzelementen. Vandaag heeft ze dat stuk weer netjes geplakt en op zijn plek gelegd, daarna weer een mooie strip erover heen... net echt.

Na de lunch belde ik de vorige eigenaar van mijn wasmachine om te vragen hoe dat ding open moest. Al weken heb ik mijn hoofd erover gebroken. Er was een knopje open, maar als je er op drukte gebeurde er niets, ook niet als je eerst op het 'aan' knopje drukte ook zat er geen handvat aan de deur. Kortom... leuk zo'n ding maar die gaatjes in de trommel zijn te klein om mijn kleding doorheen te proppen.
Vilay (vorige eigenaar) gaf het advies eerst een flinke klap op het deurtje te geven. Werkte dit niet dan moest ik aan een touwtje trekken dat links onder in het apparaat achter een 'weg-werk-plaatje' zat. Zo gezegd zo gedaan. De klap haalde niks uit... (nee het lag niet aan mijn klap want bij die van Yolan deed die ook niets) Het touwtje werkte wel, dus hebben we het 'weg-werk-plaatje' er maar niet meer op gedaan. Toch ben ik erg blij met mijn wasmachine-en-droger-in-één. En als dit het enige euvel is.. ach er zijn ergere dingen.

Al met al is het washok dus nu de enige compleet af en ingerichte ruimte in het hele huis. Stiekem is dat wel fijn want het maakt dat we alle spullen die hier in de gang staan en op de trap hangen mooi in de stellingkasten kunnen hangen en staan. Daardoor wordt het op nummer 18 ook weer een stuk leefbaarder.

Hoera, voor Yolan vandaag!

maandag 22 juni 2009

HOERA! hij is af, riep ik door de telefoon naar Yolan. Eindelijk was mijn slaapkamerplafond af. Wat een rotklus zeg. Ongeveer twee weken geleden had ik de helft gedaan. Het was spannend of je een 'naad' zou gaan zien. Om tien uur 's avonds was ik klaar en er klaar mee.

Tien uur 's avonds, omdat ik pas om een uur of vijf was begonnen. Dit omdat ik altijd moeite heb met starten als ik al weg ben geweest. Daarom had ik zaterdag al mijn 'uit huizige activiteiten gepland'. Ik was even bij Monique gaan kijken en had de kadootjes van Anne en Maartje langs gebracht. Bovendien was ik de dag begonnen met het schilderen van mijn, eerder die week geschuurde, ladenkastje. Toen ik zondag er bijna aan toe was om te gaan beginnen belde Yolan. Ze stond in Den Haag met Maria en haar motor. Ze was blijven slapen bij een vriendin en had de motor daar geparkeerd. Blijkbaar vonden Hagenaren het ook een mooie motor. Gelukkig had ze een extra slot waardoor ze hem niet hebben meegenomen maar haar complete contacslot was verdwenen en dat start zo onhandig.

Dus Roos ging gewapend met haar ANWB pas richting Den Haag, zonder TomTom want die was al even daarvoor een keer gejat in Lombok :( In Den Haag belde ik met de ANWB die mij vertelden dat ze niet konden komen omdat ze bij vernieling niets konden doen.
Yolan belde en het was geen probleem (prik mij maar lek).

Maria en ik wisselden van motorkleding zodat er geen argwaan/discussie zou ontstaan en de uiterst vriendelijke meneer van de ANWB liet Yolan zien hoe dieven zo'n ding dan starten... met een schroevedraaier. Helemaal gelukkig sprongen Maria en Yolan weer op de motor op weg naar de vaderdag van Kees.

Ik stapte weer in de auto en was drie uur na vertrek weer thuis. Tja en toen was ik dus toch weg geweest... en dan moet ik eerst acclimatiseren. Gelukkig had Yolan beloofd de verloren tijd in te halen en kwam dus om vijf uur mee schilderen. Zij heeft de badkamer voor haar rekenening genomen en is nu al bijna op de helft. Je kunt nu al zien hoeveel beter het er van wordt.
Doordat Yolan in de badkamer bezig was en steeds aanwezig om kort mee te kletsen als mijn been begon te trillen heb ik die dag het plafond af gekregen. HOERA!

dinsdag 9 juni 2009

"Ik ben al bij level 2"

"Ik ben al bij level 2, mama, kijk maar!" riep Tom zondag. Hij was druk doende de kinderkamers van hun behangetje te ontdoen. Samen met Yolan maakte hij er een spel van en als de baan van boven te onder was, was je bij level 2. Vet cool zo'n spel natuurlijk. En Roos is er ook blij mee, want zo gebeurd er nog eens wat in die kamertjes.
De uren daarvoor had meneer heerlijk op zijn Nintendo DS zitten spelen. Hij was bij ons op bezoek. In zijn Monique-weekend.

Monique was zo lief om mijn slaapkamer onder handen te nemen. De dag daarvoor had ik al anderhalve muur gewit. Monique heeft echter een razend tempo en had in een middag de andere muren en een deel van het plafond gedaan.
Helaas bleek 's avonds dat de het plafond vlekkerig was geworden en dus nog eens moet. Bovendien had de buurman op één van de muren een plankje opgehangen. De gaten had ik al gedicht. Hij wilde het plankje natuurlijk compleet waterpas, dus had hij voor zichzelf een ongeveer één meterlange rode viltstiftstreep gemaakt. Hartstikke handig, behalve als je hem wil wegwitten. Die muur moet dus ook over.

Yolan is ook enorm productief geweest. In het washok heeft ze een vloertje gelegd en een langere afvoer voor de wasmachine (hopelijk geen waterschade meer) gemaakt. Ook heeft ze rails opgehangen voor de planken aan die kant. Kortom ziet er weer helemaal tiptop uit.

We moeten nu nog een oplossing voor de andere muur verzinnen. De planken hadden we al gekocht. We bedachten alleen dat de buurman waarschijnlijk zelf het muurtje van gipsplaten heeft gemaakt zonder rachelwerkje, want ja, dat kán best hoor. Hierdoor heeft het muurtje erg weinig stevigheid en om daar nu zomaar vier zware planken aan te hangen (met mijn zooi natuurlijk) lijkt ons niet zo verstandig... Iemand een mooie, goedkope oplossing???

donderdag 4 juni 2009

Watervlekken en pinksterkorting

Afgelopen zondag heb ik alle wanden van het washok geschilderd. Schitterend wit zijn ze geworden. Stukken beter. Het nicotine-gele plafonnetje stak er schril bij af... maandag heb ik dat dus ook onder handen genomen en nu , nu is het netjes. Nu ja, op de vloer na natuurlijk, want daar moeten de tegels nog afgeslepen worden en de muur achter de wasmachine baart ook nog wat zorg. De watervlekken komen door de latex heen.

Nu is dat niet zo heel erg, er komt immers een wasmachine voor te staan?! Maar wat heeft die watervlekken veroorzaakt? Kijk de buurman heeft de afvoer zelf aangelegd en dat is een angstig idee. Het kan natuurlijk zo zijn dat hij een fout heeft gemaakt (ja echt, dat kán) en dat er daardoor bij de eerse wasbeurt een plons water op de muur terecht is gekomen en dat hij het daarna helemaal zelf hersteld heeft en alles nu naar behoren en zonder lekken werkt... dat kán. Maar het kan natuurlijk ook zo zijn dat er een kleine permanente lekkage is. Of -en dat lijkt gelukkig waarschijnlijker- dat buurman de afvoer niet hoog genoeg heeft gemaakt en dat de afvoer de hoeveelheid water dus niet kan verwerken, dat kán ook.

Maandagmiddag ging Tom lekker bij Jordi spelen en zijn Yolan en ik uit shoppen gegaan. Yolan had al een rondje Gamma gedaan, want de 2e pinksterdag actie was bijzonder interessant: 20% korting op een artikel naar keuze (en op alle zelfde artikelen ook) en had daarbij ook nog een direct-korting-bon gekregen, de tweede keer hadden we opnieuw grote korting want natuurlijk een extra kortingbonnenboekje meegenomen tijdens ronde 1 en hebben we de planken voor het washok op maat laten zagen.

Vier planken één keer doorzagen, zou met zo'n Gamma machine zo gebeurd moeten zijn, maaaaar... de Gammaboy die het zagen voor zijn rekening moest nemen, kwam aanlopen met een oudere man die een compleet chinees theehuis wilde bouwen met alleen pen-gat verbindingen. Zijn zaagwerk duurde eindeloos en om de irritatiegraad naar ongekende hoogte te stuwen vond de oudere meneer het nodig om voortdurend op te merken dat het nog héél lang zou duren. Én bedankt hè! Bovendien stond ik me in mijn eentje op te vreten, want Yolan was op boorhamerjacht. Die van haar had het opgegeven.

Wachten duurt per definitie te lang, maar toen Yolan terug kwam met een aardig exemplaar, zag ik mijn kans: eindelijk zou ik mede-eigenaar worden van een STOER stuk gereedschap. Ik stelde voor om hem samen te kopen, aangezien de meeste gaten in mijn beton geboord zouden moeten worden.. Na samen nog een grondig onderzoek gedaan te hebben op basis van Yolan's voorwerk, hebben we -met 20% korting- de mooiste boorhamer gekocht die je je kan bedenken.

Na de Gamma zijn we langs Carpetland en de IKEA gerend, want daarna moest kind opgevist worden bij zijn vriendje. Bij Carpetland hebben we ons verbaasd over de commerciële vaardigheden van de verkoper. We wilden natuurlijk een couponnetje hebben en op de 4 meter lange coupons gaf Carpetland 30% extra korting.. Nu hadden we maar een stukje van 3,50 x 2 nodig en dat vonden we ook in een prachtige tint, kosten slechts 50 Euro. Er achter stond een stukje van 4 x 2, maar dan in de lengte gerold en in een lichtere kleur, verder identiek. Kosten daarvoor 40 Euro. En de verkoper legde ons uit dat het verschil natuurlijk in die 50 centimeter zat..... Anyway, we kochten de lichtere variant.

Ikea in met het doel overtrekken voor de bankjes te scoren en een trapje voor school. We liepen na 15 minuten weer naar buiten met allerhande schoonmaakattributen en een slakom. Het trapje bleek uitverkocht en onze hersens waren duidelijk niet aanwezig: de overtrekken zijn we faliekant vergeten...

Vandaag was een prima dag.

woensdag 3 juni 2009

Vocht

Zondag voelde ik me lamlendig, ik had he-le-maal geen zin in klussen. Roos was er niet veel beter aan toe, wat tot gevolg had dat we de ochtend verlummelden totdat Tom bij Jordi ging spelen. Familylife was geen excuus meer, we móesten.

Dus stond ik een half uur later op nummer 20 om me heen te kijken en voelde ik me per minuut somberder worden. De keukenmuren kwamen op me af, zou je kunnen zeggen. Wéér lijm afsteken en stuc verwijderen: BAH. Daarom eerst maar een wat meer motiverende klus opgepakt: het verwijderen van alle plastic elementen uit de badkamer. Eerst even de houten kastjes naar buiten gedragen (dat alleen scheelde al de wereld) en daarna alles van de muur geschroefd dat beige en plastic was. Fotootjes van de nog intacte zaken gemaakt zodat we ze op marktplaats kunnen zetten.. er is altijd wel weer een gek die beige het einde vind en op jacht naar koopjes is. Dat gaf energie, dus vol vaart verder met de muur.

Roos was ondertussen aan het krachtpatsen: de laminaatvloer moest uit het washok verdwijnen. Vooral omdat de buurman kennelijk niet voldoende laminaat overhad om de HELE vloer ervan te voorzien, mogelijkerwijs omdat hij laminaat had gebruikt om van de open trap een dichte te maken (Nee, we hebben nog niet durven kijken hoe vast die trapborden zitten). Het bleek dat de buurman onder de vloer zo'n groene onderdekvloer had gelegd. Inderdaad, normaal alleen te gebruiken bij het leggen van vloerbedekking.. Zoals te verwachten was: de vloer eronder was klammig en het rook naar natte honden. Er ontstond een accute noodzaak tot luchten, deuren open dus...

Aan het eind van de dag was de vloer eruit en bleken de gangtegels half door te lopen in het washok (dus die moeten we nog wegslijpen), was de badkamer enorm opgeknapt en de keukenmuur nagenoeg lijmvrij.

Tommetje opvissen, sufknuffelen en na het badderen in bed stoppen, daarna eten met een heel tevreden gevoel.