donderdag 24 september 2009

Knuffelmuur

Mijn keuken is inmiddels uitgegroeid tot een ware onneembare vesting. Een berg waar enorm tegenop gezien kan worden.

Iemand had dat heel goed in de gaten en vond dat er iets moest gebeuren. Waarom laat je die muren toch niet gewoon stucen dan ben je gewoon zo veel verder op weg...
Tja... dat is wel waar, maar geld ervoor is niet beschikbaar, dus ploeterde ik verder.

Nu wil het geval dat deze persoon zich als ontzettend lieve, geweldige geldschieter heeft aangediend. En daar ik het kamperen in eigen huis al wel iets zat begon te worden heb ik het met beide armen aangenomen.
Via via kwam ik aan het juiste mannetje.

Afgelopen maandag kwam hij even kijken hoe het er uit zag en hoeveel het zou kosten. Dit was een bedrag wat acceptabel was voor mij en de geldschieter en zodoende kon de beste man op DINSDAG al beginnen.

Dinsdag kwam hij voorstrijken zodat ik opeens mooie gele en roze muren bezat.

Woensdag werd nog een extra stuk muur voorgestreken en één muur gestuced. Helemaal geweldig. Hij liet me voelen hoe mooi glad hij het maakte. Ik kon er wat over blijven aaien. Een helemaal eigen knuffelmuur!!! en nog in mijn keuken ook!

Morgen komt hij weer één derde deel stucen en de rest voorstrijken, zodat hij vrijdag alles af kan maken.
Dan heb ik in het weekend dus al een keuken met mooie strakke knuffelmuren. HOERA!

Wel met een, deels, onafgedekte gleuf in de vloer... dat wel.. maar ik beloof jullie dat daar aan gewerkt wordt!

Foto's komen zo snel mogelijk als ik het kabeltje terug heb, dat ligt nu nog bij mijn ouders :S

Boetekleed

Goed tijd om het boetekleed aan te trekken. Jawel op 20 augustus waren Willem en Theo zo lief om mijn vloer in orde te brengen. Ik hoefde alleen nog maar wat cement erop te gooien. Nu kan ik natuurlijk allemaal smoesjes bedenken:
* zoals dat ik eerst nog cement moest bijkopen
* en dat ik dat razend eng vind omdat ik nog steeds bang ben verkeerde dingen te kopen
* dat Yolanda me zou helpen omdat ik het OOK eng vind (vraag me niet waarom) om de goede dikte te maken en het er op te gooien.
* dat Yolanda even geen tijd had en het dus wat langer duurde
* dat andere dingen soms gewoon leuker zijn.

Nu ja, al met al moet ik zeggen dat er dus nog niks is gekomen van dat cement. En ja, ik schaam mij diep. Sorry Willem en Theo, harde werkers...

... jullie wel...

Hoe een keuken praktischer maar niet mooier werd

T'is natuurlijk alweer schandalig lang geleden, maar op 20 augustus (ja die belachelijk warme dag) hebben Willem en Theo een sleuf in mijn vloer gefreezd. Zodat ik zo meteen niet mijn keuken in het zonnetje heb en mijn eettafel in de schaduw van mijn keuken.

Wel spannend want mijn vloer bleek niet zo dik. Er onder zat piepschuim, dus de leidingen konden ook niet onder de vloer door en Willem wilde niet de vloer helemaal doorfreezen omdat je dan het risico loopt/liep dat de hele vloer zou breken.
Bovendien moet de afvoer aflopen dus eigenlijk laag liggen waar hij nu is en hoger liggen aan de andere kant, een klein beetje is voldoende. En Willem vond het verstandig om een redelijke maat buis te gebruiken ter voorkoming van verstoppingen. Uiteindelijk is het hem gelukt om een goede maat buis is een heel dun vloertje te leggen. Hoera voor Willem en Theo.

Ook de twee waterleidingen (warm en koud) liggen nu netjes in de gleuf. Verder kwam Willem op een grandioos idee. Hij vertelde me dat huizenbouwers altijd lege leidingen in de vloer leggen voor het geval je een extra groep erbij wil (zeg ik het zo goed Willem). die leidingen komen dus uit in de meterkast maar zijn gewoon leeg. Je kan zien waar ze uitkomen omdat er dan een blauw dingetje in de muur zat. Willem heeft goed ingeschat waar hij door de vloer zou lopen en gezorgd dat hij de leidingen daar langs liet lopen. Hij heeft daar die buis doorgeknipt en die verlengd en naar de goede kant van de muur laten lopen.

Hij komt nog een keer langs om er de echte elektriciteit door te trekken. Toen alle leidingen lagen ging er op sommige plekken specie overheen, op de overige plekken zware zakken met (jawel door mij gevuld) puin. Zodat de leidingen goed laag in de gleuf zouden blijven liggen. Willem heeft me op mijn hart gedrukt dat de zakken er pas af mogen als de specie echt helemaal droog is, dan kan ik de andere plekken vullen met specie en dan later de nieuwe tegels er weer op doen. Kortom het is gelukt!!! maar nog niet helemaal af ;-) en dat allemaal op de meest hete dag van het jaar. Hoera voor Willem en Theo.

zondag 9 augustus 2009

Ding dong

Ding dong... even keek ik verbaast op? de deurbel? Yolan staat boven de trap af te krabben en Tom is bij Monique, we verwachten geen hulp. Wie kan er in godsnaam nu op die bel staan te duwen?

Het blijkt de buurvrouw die al tijden aan had gegeven wel te willen helpen en laatst al even had geholpen bij het afschilderen van het badkamerplafonnetje. Of ze nog kon helpen. Lang leve de burenhulp!
Even later stond ze, net als ik, op een trapje in de keuken de muur af te krabben.

Langzamerhand begint er enigzins schot in de zaak te komen. De woonkamer is nu helemaal gewit aan alle kanten. Ondertussen had ik besloten dat het maar een open trap moest worden naar de bovenverdieping en dus hebben we die ook ontmanteld (LEUK!!! want zo gedaan en meteen duidelijk resultaat).

Yolan is nu dus bezig met het afkrabben van de trap. Zodra dat gedaan is, kan hij geschuurd en dan is het meest stoffige werk voorbij en zou ik er in principe kunnen gaan wonen. Maar een geschilderde trap is natuurlijk nog fijner ;-)

Ik moest daarom gisteren kiezen tussen, de vloer op de bovenverdieping schoonschrobben, toch maar proberen de hal te witten en hopen dat het afkrabben van de trap boven niet teveel nare bij-effecten zou hebben, of het afkrabben van de muur in de keuken. Zoals ik al schreef koos ik voor het laatste. Het is K*-werk en schiet voor geen meter op, maar moet toch gebeuren en steeds een klein beetje maakt dat het zometeen af is, toch?

Vandaag ga ik weer verder afkrabben. De gelijknamige tante van Yolanda belde net dat ze de tuin kwam doen, schilderen was niet zo haar ding zei ze.
Mijn vader was van de week al geweest om de heggen te knippen en is een ontzettend eind gekomen. Maar in een door kluswerkzaamheden verwaarloosde tuin/tuinen is nog steeds veel te doen. Ik ben benieuwd hoe mooi het er aan het eind van de dag uitziet...

woensdag 29 juli 2009

wit, wit en nog eens wit

HOERA! Zondag hebben Elke en Marc me geholpen met witten. Ze zouden na het uitslapen deze kant uit komen. Daarom was ik 's ochtends begonnen met het 'verfklaar' maken van de woonkamer.
Yolanda en ik hebben het héle dunne zeil uitgerold en vast geplakt. Dat kostte iets meer tijd dan ik dacht, want toen dat nog niet helemaal klaar was, waren de hulptroepen er al.

In eerste instantie leek het erg lastig te dekken en hoopten we op één wand af. Het werden er drie! HOERA!

Yolanda had ondertussen samen met Monique keuken-elementen opgehaald. Helemaal mooi vond iedereen ze (en ik niet in de laatste plaats).

De oude keuken was de dag daarvoor verkocht en is maandagavond is hij er door ze uitgehaald. De kleine kastjes zijn in mijn schuur opgeslagen en de grotere delen komen ze vanavond halen.
Toen Yolan en ik zondag nog eens goed naar de keuken keken kwamen we tot de conclusie dat het eigenlijk handig zou zijn als de keuken op de andere muur zou zitten. Na de bouwvak gaan we kijken wie de leidingen in de vloer kan freezen. (15 augustus pas... blèh, had ik het maar eerder bedacht).

Kortom, het lijkt weer wat op te schieten. Vandaag ga ik weer lekker verder. enne ja de foto's komen, zodra ik mijn kabeltje voor mijn telefoon weer heb gevonden.

woensdag 22 juli 2009

Kijken, kijken...

Spannend!! Er komen kijkers.
Morgenochtend om 9 uur staan ze al op de stoep om de keuken te bewonderen. Als ze het wat vinden hebben we tweederde van de nieuwe keuken terugverdiend en dat zou heeeeel mooi zijn. Dus vandaag moesten we opruimen en schoonmaken. De hele keuken is aan kant, ik heb me suf geboend op aanrecht, gootsteen en kookplaat, ze glimmen je tegemoet! Fingers crossed, wij gaan voor kijken, kijken WEL kopen.

Verder werd het tijd om iets aan het plafond in de woonkamer te doen. Er moesten gaten gedicht (jawel van de bewuste rozetten: hangen aan 1 schroef, maar wel 4 gaten in het plafond boren) en langs de trap is er een muurtje verdwenen en moest het spackwerk dus worden gerepareerd. Dat werd een spannende klus. Gewoon spack spuiten bleek niet mooi, je bleef het naadje zien. Dus nu eerst een soepele overgang geplamuurd met gatenvuller en dan morgen spuiten. Ik ben benieuwd wat het wordt, maar het voorwerk ziet er veel belovend uit.


Roos had vandaag gepland om 2 muurtjes te latexen,
maar voor ze kon beginnen moesten er nog allerlei schroefjes en spijkers verwijderd worden (schitterend werk, want dan ontdek je in ene dat de buurman ook kans heeft gezien om kit IN pluggen te spuiten...), enge randjes worden afgeplakt en bovendien moest de trapleuning van de muur. Maar het benodigde sleuteltje kon ze niet vinden en das niet zo gek, want dat had ik in een grote zak zitten waarmee ik aan het motorsleutelen was geweest. Toen we die er eenmaal bijhadden was het zo gefikst. Al met al is het bij een muur gebleven (maar wel de lastigste van het gangetje boven), dus morgen moet er eentje extra gedaan worden.

Goed nieuws: het verfwerk van gister blijkt tegen alle verwachtingen in toch in één keer te dekken, dus dat scheelt weer enorm!

Al met al beginnen we langzaam op stoom te komen... maar hulp blijft bijzonder welkom!!

dinsdag 21 juli 2009

'T is weer begonnen die mooie zomer!

Jahaa, vandaag moest het echt.
Vorige week kon ik op de camping maar niet goed tot rust komen. Ik had het gevoel te verzuipen in al het kluswerk dat er nog moest gebeuren. Volgend schooljaar een nieuwe groep (groep 7) en een studie beginnen, dan heb je het op zich al druk zat. Klussen zit er dan niet meer in en bovendien wil ik er dan ook wel gewoon wonen.
Kortom om tot rust te komen maakte ik een ruwe opzet voor wat nog geklust moest worden en wanneer dan. Thuis gekomen heb ik dat in een mooi overzicht gezet:



en vandaag was het dan zo ver... ik ging weer beginnen. Ik heb me terug getrokken in de gang boven. Op mijn lijstje stond het plafond, maar ik heb ook nog een heel stuk muur meegenomen. Ik had de verf aangelengd met water, nadeel is dat het nu niet meer in één keer dekt. Morgen dus nog een tweede keer. Kortom ik was best tevreden over mijn eigen vorderingen.
Voor morgen staan officieel twee van de muren in de gang op het programma. Maar misschien dat ik ze gewoon allemaal doe, zodat ik de dag erna tijd heb om er een keer over heen te gaan.

Yolanda heeft drie stellingkasten van de Gamma (bedankt Kees) in elkaar gezet. Ze staan mooi solide en op elke plank kan 175 kg. Dus als we nog eens verstoppertje spelen...
Ook de planken boven de wasmachine hebben nu een klein holletje waar de plankdrager in valt. En als laatste heeft ze zich gebogen over de drempel. Dat wil zeggen de scheiding tussen gang en washok. Zoals eerder geschreven had de buurman de tegels gewoon in zijn geheel laten liggen en daarover het laminaat gelegd en daar weer bovenop een strip. Ik wilde echter liever dat de deur zonder klemmen open zou kunnen en dus heeft Yolan destijds de tegels ingefreesd en daarna delen weg gebikt. Eén stuk tegel ging daarbij aan gruzelementen. Vandaag heeft ze dat stuk weer netjes geplakt en op zijn plek gelegd, daarna weer een mooie strip erover heen... net echt.

Na de lunch belde ik de vorige eigenaar van mijn wasmachine om te vragen hoe dat ding open moest. Al weken heb ik mijn hoofd erover gebroken. Er was een knopje open, maar als je er op drukte gebeurde er niets, ook niet als je eerst op het 'aan' knopje drukte ook zat er geen handvat aan de deur. Kortom... leuk zo'n ding maar die gaatjes in de trommel zijn te klein om mijn kleding doorheen te proppen.
Vilay (vorige eigenaar) gaf het advies eerst een flinke klap op het deurtje te geven. Werkte dit niet dan moest ik aan een touwtje trekken dat links onder in het apparaat achter een 'weg-werk-plaatje' zat. Zo gezegd zo gedaan. De klap haalde niks uit... (nee het lag niet aan mijn klap want bij die van Yolan deed die ook niets) Het touwtje werkte wel, dus hebben we het 'weg-werk-plaatje' er maar niet meer op gedaan. Toch ben ik erg blij met mijn wasmachine-en-droger-in-één. En als dit het enige euvel is.. ach er zijn ergere dingen.

Al met al is het washok dus nu de enige compleet af en ingerichte ruimte in het hele huis. Stiekem is dat wel fijn want het maakt dat we alle spullen die hier in de gang staan en op de trap hangen mooi in de stellingkasten kunnen hangen en staan. Daardoor wordt het op nummer 18 ook weer een stuk leefbaarder.

Hoera, voor Yolan vandaag!