vrijdag 7 mei 2010

Opgenomen

Agelopen dinsdag had ik een spoedafspraak bij de dermatoloog. Ik zat er helemaal onder en kon nog net onder mijn oogleden door kijken. Probleem is dat ik het erg moeilijk vind om een balans te vinden tussen hoeveel eczeem schadelijker is voor mijn kind dan enorm veel hormoonzalven smeren. De arts stelde daarom voor mij op te nemen. Allereerst gaan we de huidige crisis bestrijden en daarna een behandelplan maken voor de maanden daarna.

Vandaag ben ik aangekomen in dit luxe hotel. Ik kan bellen, televisie kijken en internetten vanaf mijn bed, krijg drankjes aangereikt. Helemaal top. Ik heb alleen een ontzettend praatgrage kamergenote, je kan niet alles hebben.

De behandeling is al begonnen met mij compleet insmeren en in speciaal verband en hemdjes te hullen... nu zie ik er ook nog uit als een echte patient. :D

zondag 28 februari 2010

'Weekendje' Amsterdam

Afgelopen week heeft Yolan, Tom meegenomen voor een nachtje in het Botel in Amsterdam. Een hotel op een boot. Tom vond het reuze cool. Met een gratis pontje kom je dan op het centraal station uit. Tom genoot met volle teugen. Voor de gezelligheid ging ik (Roos) de eerste dag mee naar het Rijksmuseum. We hadden gereserveerd voor de kinderrondleiding. In eerst instantie leek het me een beetje saai, maar niets was minder waar.
Het bleek een theatervoorstelling en rondleiding in één. We gingen op zoek naar een specifiek meisje op één van de schilderijen. Dat ging best goed omdat we met behulp van een heel bijzonder praatkistje, konden praten met de kinderen op de schilderijen. Hierdoor werd er en passent goed naar de schilderijen gekeken (zien jullie mijn hondje ergens?) en veel geleerd (waarom drinken jullie bier?).
Niets zo leuk als een beetje spanning dus was er ook een mister mecapsul van het museum, die onze begeleidende dame het museum uit wilde zetten en natuurlijk ons praatkistje zou afpakken. Kortom veel vertier voor zowel de kinderen als ook voor ons.

De dag daarna zijn Yolan en Tom nog naar het Tropenmuseum gegaan waar ze ook een goede rondeleiding op de tentoonstelling over China en Qi hebben gehad, met veel leuke activiteiten voor kinderen.

Leuk dat musea meer moeite doen om het ook voor hen leuk te maken. Ik had gedacht dat het rijksmuseum echt nog een stap te ver zou zijn voor een kind van 6.

donderdag 28 januari 2010

Waterrat

Afgelopen woensdag zat ik in de auto op weg naar huis, toen ik mij bedacht dat woensdag de zwemlesdag van Tom is. Yolan zit dan altijd in de 'zwembadkantine'. In je eentje vaak een saaie bedoening dus besloot ik er maar even langs te rijden. Eenmaal daar schoot me te binnen dat het een kijkles zou zijn en dat Monique er dus ook zou zijn. Nu ja, hoe meer zielen, etc.

Tot mijn grote vreugde bleek het geen gewone kijkles maar zowaar proefzwemmen. Terwijl voor de zomervakantie bekeken werd of hij niet een klasje terug moest, bleek nu dat hij alle achterstand heeft ingehaald. Hij mag AFZWEMMEN!!! HOERA!

Zondag 7 februari wordt dit feestje georganiseerd. Precies op de verjaardag van Yolan. Helemaal mooi dus. Kortom FEEEEEEEST

en eindelijk van die stomme drijfspullen af bij het zwemmen...

's Avonds aan tafel prezen wij hem nog eens voor het feit dat hij al zo goed kan zwemmen en nu zijn diploma moest gaan halen. Ja, dat vond Tom ook, maar Roos was het best in zwemmen, want die heeft haar D-diploma...
Kijk en zo is het maar net...

zaterdag 12 december 2009

Gordijnen?

Nadat ik met moeite snotterend de nacht door was gekomen en ik wat bijgekletst had met Yolan, kon het echte werk weer beginnen. Ik had een goed idee wat ik wilde gaan doen: de werkbladen in de keuken schuren, de vloer voegen en verder gewoon het huis schoonmaken...

Maar zoals dat met planningen gaat, gaat het zelden zoals gepland.
Mijn moeder zou de gordijnen komen brengen en dus moest de rails opgehangen. Yolan zou dat doen, maar de rails was nog niet gekocht. En ow ja, als je dan toch naar de Gamma gaat, neem dan meteen hout mee voor het traphekje. Maar ja, daarvoor moest ik dus nog wel even meten...

In de Gamma gaat het natuurlijk ook niet zoals je wilt, de gewenste rails, was niet in vier meter te verkrijgen, dus moest ik weloverwogen een andere kiezen... zucht...

Toen ik thuiskwam, zat Tom lekker op mijn bank op zijn DS te spelen en had Yolan één van mijn badkamerkastjes op maat gezaagd, FIJN!

Yolan hebben toen gezamenlijk de rails in de voorkamer opgehangen, aan die voor de achterkant zijn we niet meer toegekomen.

Maar... wel hebben we de nieuwe hoezen over de banken gedaan en daar ziet het er meteen een stuk beter mee uit.

Sinterklaas

Afgelopen weekend vierden Tom en ik Sinterklaas in Dedemsvaart:
(ik moet denk ik nog wat oefenen in een ander programma om er een mooi geheel van te maken)









maandag 23 november 2009

Keuken


Het is al weer lang geleden dat ik geblogd heb. Voornamelijk omdat ik nog steeds niet heb uitgezocht hoe ik die foto's er nou op moet zetten...

Maar toch is er wel wat gebeurd de afgelopen weken. Ik heb de wanden voorgestreken en Kees en Annet waren zo lief om de tegels er op te plakken. Ik mocht op de vier kinderen passen, druk, maar ontzettend leuk.
Vervolgens heb ik de muur erboven geschilderd (2x) en de tegels gevoegd. De andere kant van de keuken heb ik inmiddels ook al twee keer geschilderd. Helaas zitten er wel wat strepen in, maar in een derde keer heb ik echt geen zin meer.

Ook hebben Yolan en ik de missende vloertegels erin gelijmd. Het werd spannend toen de derde tegel stuk ging. Maar ik heb nu nog precies één hele tegel over én een complete vloer :D.

Gisteren heb ik met Yolan de stopcontacten er weer opgezet, kan ik met een gerust hart alle stekkers er weer in stoppen: FIJN!
Ook heb ik de vloer voor een deel ontdaan van zijn beschermende .. tja wat was het eigenlijk.. folie/karton van de stucadoor. Na twee keer bezemen en een keer stofzuigen zag dat stuk er al stukken beter uit.

Ook heb ik gisteren nog even uitgeprobeerd of het schoonmaakmiddel voor de vloer werkt. Het zag er goed uit gisteren. Yolan heeft nog even geholpen om nog beter te schrobben. Helaas zag ik vandaag dat je na het opdrogen toch de keukenkastjes nog ziet staan... hopen dat de schrobmachine danwel de zon nog iets doet.

Kortom zodra ik de tegels echt goed schoon heb en de schuine delen onder de trap zijn geschilderd ben ik echt al een heel eind.

maandag 2 november 2009

Buurvrouw en buurvrouw op reis

  • Kom, laten we een weekendje weg gaan..
  • Jahaa, maar we hebben alletwee geen geld, dus dat kan niet
  • Heb je al op vakantieveiling.nl gekeken
  • Nog niet nee
  • Kan je bieden op een bon voor een weekendje Harz, met een beetje mazzel...

En jawel, voor bijzonder weinig mochten we drie nachten naar een mooi hotel in de Harz, mits we boekten in september of oktober. Natuurlijk bleek het één na laatste weekend al helemaal volgeboekt (herfstvakantie en iederéén kent die website kennelijk), dus gingen we het laatste weekend van oktober op pad. Mét kind.

Vertrek direct na schooltijd van Roos, dus zo rond de klok van 5 / half 6, volgens routeplanner ca. 5 uur rijden, dus net te doen. Half uurtje extra voor de stop bij Toms favo restaurant: maaaak vandaag mekdonnultsdag yeahhea yeah! Dus geplande aankomsttijd half 11.

Kars was de reddende engel, want de Tomtom wist niet zo zeker of we wel op weg waren naar de juiste plaats en het telefoonnummer dat op de site stond leek niet te kloppen. Dankzij een mailtje aan de hotellier werden we gebeld op onze handy (gunst, heet zo'n ding zo in het Duits?? Handig) en kregen we een prima uitleg. Tomtom bleek gelukkig niet gek, we zaten op het juiste spoor.
En met ons heel veel anderen!

Al met al hebben we drie riante files mogen meemaken en kwamen we uiteindelijk om 01.30 uur aan. De hotellier hadden we rond de klok van 11 al geïnformeerd over de rampenreis en de optie gegeven dat we zouden omkeren, zodat zij naar bed konden. Maar daar wilde onze duitse gastheer niet van weten: gewoon doorrijden, we wachten op jullie!! En inderdaad midden in de nacht werden we bijzonder vriendelijk welkom geheten en kregen we een superkamer! Balzaal met drie bedden, waar we zonder veel plichtplegingen in rolden.

De volgende morgen was Tom om een uur of 8 wakker (hoe doet zo'n kind dat, meteen klaarwakker en helemaal vrolijk? Mama en Roos hadden liever tot een uur of 11 geslapen en hadden nog heeeeele kleine oogjes) dus op naar het ontbijt. Daarna bleken we mazzel te hebben: er was in een nabijgelegen slot een roofvogelshow. Leuk! Digi camera voor Tom, eentje voor mama en daar gingen we. Het bleek een prachtige show. De roofvogels scheerden rakelings langs je hoofd en zoonlief ontpopte zich tot een rasfotograaf, die met zijn simpele toestelletje veel betere plaatjes maakte, dan ma met haar luxe geval. Talent is niet te koop, bleek wel weer.



Daarna het kasteel bekeken. Saaaai vond Tom, terwijl er in elke zaal iets leuks te doen was voor kinderen: ze hadden er duidelijk goed over nagedacht. Alleen de keuken







en de wapenkamer konden zijn interesse wekken, alle overige vertrekken waren niet boeiend voor een man van 6. Voor ons was het wél erg leuk. Een goed geconserveerd optrekje uit 1600 bovenop een grote berg.. je zag de ridders al aankomen stormen.

Rond de klok van twee werd het tijd voor de lunch. We hadden heel slim broodjes geïmporteerd om zo restaurant bezoek uit te sparen. Beleg zouden we wel bij een Aldi of Lidl halen.. helaas: alle winkels waren dicht. Of dat nu uit feestelijkheid voortkwam of gewoon de standaardtijden zijn in Duitsland, weten we nog steeds niet, maar onze enige optie volgens de mevrouw van het info-huisje bij het kasteel, was een Shell pomp verderop.

Op zoek naar de Shell dus. Dwalend door pitoreske dorpjes nam de honger toe en ook diesel bleek noodzakelijk. Al wat we vonden: geen Shell. Dus de eerste de beste inboorling aangeschoten en gevraagd naar een tankstelle (schouderklop voor Roos). Gelukkig had de meneer een duidelijke route voor ons, die ons linea recta naar de Shell bracht...

... en naar ons hotel, dat werkelijk NAAST de pomp bleek te liggen!!!
Hoe blond kan je zijn?!
In ieder geval hadden ze er heerlijke bockworst, dus met die lunch is het wel goed gekomen. Eten was sowieso een feest, want nadat Tom aan het eind van de middag nog even lekker geklommen en geklauterd had in een kinderspeelparadijs, besloten we om buiten de deur te eten. Een aziatisch specialiteitenrestaurant vonden we een mooie afsluiting. Heerlijk eten en afrekenen was echt grappig: met zijn drietjes hebben we 30,60 Euro uitgegeven voor een voorafje, een hoofdgerecht en wat drankjes. We hebben het nog even nagerekend, maar het klopte echt. Ongelofelijk.

De volgende dag besloten we tijdig huiswaarts te gaan, want een file gevoelige weg wisten we. Dat viel nogal mee. We hebben geen enkele file gezien en arriveerden dus rond de klok van 4 weer op het Klifrakplantsoen, met het gevoel dat we een hele tijd weg zijn geweest.

Fijn zo'n weekendje!