woensdag 12 mei 2010

Ontsnapt tijdens weekendverlof

De arts kwam ook vanochtend weer even bij me kijken. We hebben afgesproken dat ik mijn behandeling (zo goed als) gaan voortzetten zoals hij is. We zouden dan maandag kijken hoe we verder gaan. Het weekend begint tenslotte morgen al en duurt hier vier dagen. Ondanks dat ik al verwachtte dat ik zondag nog wel hier zou zijn, kwam het toch een beetje rauw op mijn dak, die beslissing, nu al.
De arts zag mijn reactie en dus kon ik aangeven dat ik het zo jammer vond om de verjaardag van Wouter te missen. Geen probleem ik mocht (?) wel op weekendverlof, maar dan moet ik wel om 20.00 uur weer terug zijn, voor de laatste zalfronde. Ze zou even een aantekening maken dat zij toestemming gaf.

Ontzettend fijn natuurlijk, maar toch hè.... Ik krijg dan zo de neiging om pas maandagochtend terug te komen om te kijken of er dan later in mijn dossier staat 'ontsnapt tijdens weekendverlof'.

maandag 10 mei 2010

Medewerker?

Inmiddels lig ik nu al drie nachten in een ziekenhuisbed. Op zich bevalt het prima. Een iets minder zeurderige kamergenote zou welkom zijn, datwel. Gelukkig vertrek ze woensdag dus ik heb goede hoop.

Zondag kwam mijn moeder gezellig langs en hebben we de (zo goed bij mijn moeder passende) speurtocht door het ziekenhuis gedaan. We hebben de stilteruimtes en de tuinen bekeken. Ik hoop op iets mooier weer zodat het daar echt goed toeven gaat zijn.
Ook Kars en Gwen kwamen langs. We hebben even lekker wat gedronken en gekletst. En ik kreeg van Gwen een vaasje met kunsttulpen. Zij had ze gehad toen ze in het ziekenhuis lag. Bij deze is het doorgeefbouquet geïntroduceerd.

Vandaag kwamen Kees en Queeny me een bezoekje brengen. Ook ben ik snel weg van mijn bemoeizuchtige kamergenote gewandeld en heb een lekker glaasje cola gedronken (dat zit niet op de 'kar').

Ook erg gelukkig ben ik met mijn door mijn moeder en Kars (zonder afstemming, maar niet minder geslaagd) fruitmandje. Ik moest voorheen aldoor kiezen tussen een lekker toetje of mijn gezonde tweede stuk fruit op een dag. Een lastige keuze, toetjes-mens als ik ben. Nu kan ik beide nemen, hoera!

Mijn jeuk neemt overigens niet af maar toe, en ik heb ook het idee dat de behandelaars het een lastige puzzel vinden, zo met die zwangerschap. Ik ben nog steeds gehuld in mijn mummie-pak er zijn zelfs handschoenen bij gekomen. Gisteren heb ik geprobeerd of het 'over-pak' ook prettiger zat dan mijn gewone kleren. Omdat ze de broeken niet in mijn maat hadden en ik dus het gevoel had in mijn onderbroek te zitten als ik zat, bij staan ging het wel. Het leuke bij-effect van het pak was wel dat ik erg op een medewerker leek (met mummie-pak eronder dan ;-))

vrijdag 7 mei 2010

Opgenomen

Agelopen dinsdag had ik een spoedafspraak bij de dermatoloog. Ik zat er helemaal onder en kon nog net onder mijn oogleden door kijken. Probleem is dat ik het erg moeilijk vind om een balans te vinden tussen hoeveel eczeem schadelijker is voor mijn kind dan enorm veel hormoonzalven smeren. De arts stelde daarom voor mij op te nemen. Allereerst gaan we de huidige crisis bestrijden en daarna een behandelplan maken voor de maanden daarna.

Vandaag ben ik aangekomen in dit luxe hotel. Ik kan bellen, televisie kijken en internetten vanaf mijn bed, krijg drankjes aangereikt. Helemaal top. Ik heb alleen een ontzettend praatgrage kamergenote, je kan niet alles hebben.

De behandeling is al begonnen met mij compleet insmeren en in speciaal verband en hemdjes te hullen... nu zie ik er ook nog uit als een echte patient. :D

zondag 28 februari 2010

'Weekendje' Amsterdam

Afgelopen week heeft Yolan, Tom meegenomen voor een nachtje in het Botel in Amsterdam. Een hotel op een boot. Tom vond het reuze cool. Met een gratis pontje kom je dan op het centraal station uit. Tom genoot met volle teugen. Voor de gezelligheid ging ik (Roos) de eerste dag mee naar het Rijksmuseum. We hadden gereserveerd voor de kinderrondleiding. In eerst instantie leek het me een beetje saai, maar niets was minder waar.
Het bleek een theatervoorstelling en rondleiding in één. We gingen op zoek naar een specifiek meisje op één van de schilderijen. Dat ging best goed omdat we met behulp van een heel bijzonder praatkistje, konden praten met de kinderen op de schilderijen. Hierdoor werd er en passent goed naar de schilderijen gekeken (zien jullie mijn hondje ergens?) en veel geleerd (waarom drinken jullie bier?).
Niets zo leuk als een beetje spanning dus was er ook een mister mecapsul van het museum, die onze begeleidende dame het museum uit wilde zetten en natuurlijk ons praatkistje zou afpakken. Kortom veel vertier voor zowel de kinderen als ook voor ons.

De dag daarna zijn Yolan en Tom nog naar het Tropenmuseum gegaan waar ze ook een goede rondeleiding op de tentoonstelling over China en Qi hebben gehad, met veel leuke activiteiten voor kinderen.

Leuk dat musea meer moeite doen om het ook voor hen leuk te maken. Ik had gedacht dat het rijksmuseum echt nog een stap te ver zou zijn voor een kind van 6.

donderdag 28 januari 2010

Waterrat

Afgelopen woensdag zat ik in de auto op weg naar huis, toen ik mij bedacht dat woensdag de zwemlesdag van Tom is. Yolan zit dan altijd in de 'zwembadkantine'. In je eentje vaak een saaie bedoening dus besloot ik er maar even langs te rijden. Eenmaal daar schoot me te binnen dat het een kijkles zou zijn en dat Monique er dus ook zou zijn. Nu ja, hoe meer zielen, etc.

Tot mijn grote vreugde bleek het geen gewone kijkles maar zowaar proefzwemmen. Terwijl voor de zomervakantie bekeken werd of hij niet een klasje terug moest, bleek nu dat hij alle achterstand heeft ingehaald. Hij mag AFZWEMMEN!!! HOERA!

Zondag 7 februari wordt dit feestje georganiseerd. Precies op de verjaardag van Yolan. Helemaal mooi dus. Kortom FEEEEEEEST

en eindelijk van die stomme drijfspullen af bij het zwemmen...

's Avonds aan tafel prezen wij hem nog eens voor het feit dat hij al zo goed kan zwemmen en nu zijn diploma moest gaan halen. Ja, dat vond Tom ook, maar Roos was het best in zwemmen, want die heeft haar D-diploma...
Kijk en zo is het maar net...

zaterdag 12 december 2009

Gordijnen?

Nadat ik met moeite snotterend de nacht door was gekomen en ik wat bijgekletst had met Yolan, kon het echte werk weer beginnen. Ik had een goed idee wat ik wilde gaan doen: de werkbladen in de keuken schuren, de vloer voegen en verder gewoon het huis schoonmaken...

Maar zoals dat met planningen gaat, gaat het zelden zoals gepland.
Mijn moeder zou de gordijnen komen brengen en dus moest de rails opgehangen. Yolan zou dat doen, maar de rails was nog niet gekocht. En ow ja, als je dan toch naar de Gamma gaat, neem dan meteen hout mee voor het traphekje. Maar ja, daarvoor moest ik dus nog wel even meten...

In de Gamma gaat het natuurlijk ook niet zoals je wilt, de gewenste rails, was niet in vier meter te verkrijgen, dus moest ik weloverwogen een andere kiezen... zucht...

Toen ik thuiskwam, zat Tom lekker op mijn bank op zijn DS te spelen en had Yolan één van mijn badkamerkastjes op maat gezaagd, FIJN!

Yolan hebben toen gezamenlijk de rails in de voorkamer opgehangen, aan die voor de achterkant zijn we niet meer toegekomen.

Maar... wel hebben we de nieuwe hoezen over de banken gedaan en daar ziet het er meteen een stuk beter mee uit.

Sinterklaas

Afgelopen weekend vierden Tom en ik Sinterklaas in Dedemsvaart:
(ik moet denk ik nog wat oefenen in een ander programma om er een mooi geheel van te maken)