Dus ik kwam met mijn toetoetje aanrijden om richting dat bed te marcheren en had mazzel, want voor de deur was mijn eigenste parkeerplaatsje nog vrij. Auto op zijn plek, sleutel in de hand en op naar de schuifpui... Tot ik zag dat ik niet de enige was die zich moe voelde.
Voor mijn schuifpui, dus in mijn mini-voortuintje en zo'n beetje om mijn kliko heengevouwen, lag een meneer te slapen. Luid snurkend en wel. Ik kon niet bij mijn deur en de wereld om mij heen sliep. Meneer incluis dus. Terwijl ik op het punt stond hem wakker te maken, realiseerde ik me ineens dat ik dus echt heel erg in mijn eentje was en het om 2 uur 's nachts ook niet erg waarschijnlijk was dat er veel mensen langs zouden gaan lopen en dat die meneer toch wel een paar maten groter was dan ik en .. en.. en. Nu ja, kort gezegd: ik werd bang en besloot hem toch maar niet zelf wakker te maken.
Dus omgelopen naar mijn ándere deur (die gelukkig niet op de grendels zat, want dan had ik het wel kunnen vergeten). Hop naar binnen, lampen aan en op het raam kloppen. Geen enkel effect. En dan is dat toch wel vreemd hoor en ook wel een soort van onplezierig. Toch maar gebeld met de sterke arm, die dan ook nog je vriend zegt te zijn en aan hen gevraagd of ze deze meneer op een vriendelijke en plezierige wijze uit mijn tuintje wilden vissen.
Natuuuurlijk wilde de politie dat doen en het lukte ze bij de tweede keer bellen ook nog. Toen was inmiddels mijn hele achtertuin al doorzocht en terwijl ik ze aan de lijn instructie gaf, werd meneer in mijn voortuin toch nog aangetroffen. Hij bleek Pool te zijn en niet helemaal nuchter. Na een paar vriendelijke woorden vertrok de man in de richting van Utrecht centrum.
Wat voelde ik me een sukkel zeg. Ik had hem ook gewoon wakker kunnen maken, een kop koffie kunnen aanbieden en hem vragen om elders te gaan slapen.. maar nee, bang door allerlei suffe berichten, spreek ik mijn medemens niet meer zelf aan, maar jaag ik hem de politie op het dak. Niet goed zeg ik dan, tijd om te her ijken.

