De kinderkamer is helemaal af. Alleen een 'drempel/plakstrip' moet nog. Desondanks reden genoeg voor 'af'-foto's. Haal je hart maar op Marc ;-)
En bij nacht:
Dit is de leuke kraai die ik van ma kreeg:
donderdag 11 november 2010
dinsdag 9 november 2010
Van je familie moet je het hebben!
Zondag en vandaag zijn Geert, Wilma en mijn moeder langs geweest om allerlei klussen in mijn huis te doen. Ze hebben veel gedaan en ik heb veel trappen gelopen om hier en daar beslissingen te nemen. Vandaag heb ik toch maar wel een middagdutje gedaan.
Zondag had mijn moeder een kraam annex verjaarskado voor me. Een nieuw fototoestel. Daarmee heb ik meteen wat in het rond geklikt.
| Een gordijnrails in de logeerkamer. |
| Ma plakt plinten. |
| Geert hangt lampen op. |
| Ma kort de gordijnen in en Wilma drinkt even thee. |
| Mijn garderobekast is af. |
Ook Yolan vond het een schitterend toestel en was vooral onder de indruk van de foto die het kon maken van vlammetjes.
Inmiddels ben ik overigens hevig gefrustreerd door die foto's omdat ze niet netjes naast elkaar willen gaan staan. Het zal vast wel aan mij liggen, maar jullie moeten maar gewoon even scrollen...
woensdag 3 november 2010
Kinderkamer
Gisteren zijn mijn ouders komen helpen met het inrichten van de kinderkamer en logeerkamer. We zijn er de hele middag en avond mee doende geweest, maar het resultaat mag er wezen.
Op de één of andere manier is het onmogelijk om foto's van mijn mobiel op mijn laptop te zetten, ik ga morgen even kijken of dat bij Yolanda's laptop wel werkt. Dan plaats ik er hier een aantal. (hoera, foto's!!!)
De ingebouwde kast door Yolan en Monique is echt ontzettend mooi geworden èn heeft veel meer opbergruimte gecreeerd dan gedacht. In de andere kast zitten nu handige laatjes etc. zodat daar de kleding goed in kan. Het familiewiegje staat gereed, Koos kan er zo in. De commode staat op zijn plek en is schoon. Het gordijn hangt. Kortom er kan iemand in komen wonen. Bovendien is hij helemaal 'af' met de kraai die ik van mijn moeder kreeg. Hij is leuk zwart en geeft een mooi kra-kra-geluid. Ik ben er nu al fan van. Yolanda waarschuwde me wel dat de batterij niet op moet zijn voordat Koos geboren is.
Ook de logeerkamer is zo goed als op orde. Ook daar staat nu een nette kast, het oude bed van Marc staat er in met het beddegoed van Kars (straks ligt Ma er in, in mijn huis, zo wordt het wel een echte familie aangelegenheid).
Uiteraard blijven er altijd klusjes nog liggen, een dorpeltje hier, een plafonlampje daar etc. maar dat mag de pret niet drukken.
Vanavond ben ik bezig geweest om alle kinderspullen die in mijn woonkamer stonden in te ruimen. Eén van de leukste karweitjes natuurlijk ;-)
Pa en ma hadden ook mijn bed nog even op klossen gezet. Inmiddels heb ik er ook maar een krukje naast gezet, zo hoog kan ik namelijk echt niet springen. Voordeel is wel dat bij het uit bed stappen je meteen al op je hoefjes staat.
vrijdag 15 oktober 2010
Klusvrouwen!
Ik heb Monique in de arm genomen om mijn huis af te klussen. Ik ben nu natuurlijk hoogzwanger en bovendien altijd al niet van het hele handige geweest. Tijd dus om te zorgen dat die kinderkamer (en de rest van het huis) af gaat komen. Tijd voor Monique!!!
Afgelopen dinsdag heb ik pax-kasten gehaald bij Ikea en zeil heb besteld bij een andere winkel op de woonboulevard. Vandaag zouden Monique en Yolanda samen één van die kasten om de motor van mijn ventilatie-systeem bouwen. Toen bleek dat één van de planken van die kast gebroken was moesten ze eerst nog weer langs de Ikea.
Al met al zijn ze toch al een heel eind gekomen. Morgen gaan ze verder. Volgens mij gaat het erg mooi worden. Wel bleek dat ik verkeerd had gemeten en ik dus niet alle kasten die ik gekocht heb in mijn kinderkamer kwijt kan. Eén komt er nu in de logeerkamer.
Eerder had Monique al de plafondetjes geschilderd en de muren gewit. Gisteren hingen er zowaar in ene drie spiegels in mijn badkamer en vandaag heb is daarom ook maar even het klokje opgehangen.
Kortom goed bezig die meiden!!!
Zelf ben ik wat in de stress geschoten door alles wat er nog moet gebeuren. Om wat rust te creeëren heb ik maar eens een 'ziekenhuistas' klaar gezet. Mocht Koos besluiten om vannacht het licht te willen zien, dan doen we het licht in het ziekenhuis aan en dan kan dat dus gewoon. Morgen komt ma met de spullen om het mozesmandje op te maken, zodat het dan ook thuis een slaapplek kan krijgen.
Over twee weken mag ik thuisbevallen en hopelijk is er dan ook al veel meer af en klaar om hem/haar te ontvangen. Om nog maar niet te spreken over de reële kans dat Koos pas begin december het licht wil gaan zien en ik dan al tijden met mijn voet zit te tappen...
| Kinderkamer vóór |
Al met al zijn ze toch al een heel eind gekomen. Morgen gaan ze verder. Volgens mij gaat het erg mooi worden. Wel bleek dat ik verkeerd had gemeten en ik dus niet alle kasten die ik gekocht heb in mijn kinderkamer kwijt kan. Eén komt er nu in de logeerkamer.
| Kinderkamer ná |
Kortom goed bezig die meiden!!!
Zelf ben ik wat in de stress geschoten door alles wat er nog moet gebeuren. Om wat rust te creeëren heb ik maar eens een 'ziekenhuistas' klaar gezet. Mocht Koos besluiten om vannacht het licht te willen zien, dan doen we het licht in het ziekenhuis aan en dan kan dat dus gewoon. Morgen komt ma met de spullen om het mozesmandje op te maken, zodat het dan ook thuis een slaapplek kan krijgen.
Over twee weken mag ik thuisbevallen en hopelijk is er dan ook al veel meer af en klaar om hem/haar te ontvangen. Om nog maar niet te spreken over de reële kans dat Koos pas begin december het licht wil gaan zien en ik dan al tijden met mijn voet zit te tappen...
zondag 10 oktober 2010
Moe.
Je hebt wel eens van die avonden dat je bij vrienden of familie bent geweest en uiteindelijk doodmoe en in-tevreden huiswaarts keert. Zo'n avond dat je nog maar één ding wilt: met een glimlach om je mond je bed in duiken om vervolgens een gat in de dag te slapen... nou zo'n avond was het.
Dus ik kwam met mijn toetoetje aanrijden om richting dat bed te marcheren en had mazzel, want voor de deur was mijn eigenste parkeerplaatsje nog vrij. Auto op zijn plek, sleutel in de hand en op naar de schuifpui... Tot ik zag dat ik niet de enige was die zich moe voelde.
Voor mijn schuifpui, dus in mijn mini-voortuintje en zo'n beetje om mijn kliko heengevouwen, lag een meneer te slapen. Luid snurkend en wel. Ik kon niet bij mijn deur en de wereld om mij heen sliep. Meneer incluis dus. Terwijl ik op het punt stond hem wakker te maken, realiseerde ik me ineens dat ik dus echt heel erg in mijn eentje was en het om 2 uur 's nachts ook niet erg waarschijnlijk was dat er veel mensen langs zouden gaan lopen en dat die meneer toch wel een paar maten groter was dan ik en .. en.. en. Nu ja, kort gezegd: ik werd bang en besloot hem toch maar niet zelf wakker te maken.
Dus omgelopen naar mijn ándere deur (die gelukkig niet op de grendels zat, want dan had ik het wel kunnen vergeten). Hop naar binnen, lampen aan en op het raam kloppen. Geen enkel effect. En dan is dat toch wel vreemd hoor en ook wel een soort van onplezierig. Toch maar gebeld met de sterke arm, die dan ook nog je vriend zegt te zijn en aan hen gevraagd of ze deze meneer op een vriendelijke en plezierige wijze uit mijn tuintje wilden vissen.
Natuuuurlijk wilde de politie dat doen en het lukte ze bij de tweede keer bellen ook nog. Toen was inmiddels mijn hele achtertuin al doorzocht en terwijl ik ze aan de lijn instructie gaf, werd meneer in mijn voortuin toch nog aangetroffen. Hij bleek Pool te zijn en niet helemaal nuchter. Na een paar vriendelijke woorden vertrok de man in de richting van Utrecht centrum.
Wat voelde ik me een sukkel zeg. Ik had hem ook gewoon wakker kunnen maken, een kop koffie kunnen aanbieden en hem vragen om elders te gaan slapen.. maar nee, bang door allerlei suffe berichten, spreek ik mijn medemens niet meer zelf aan, maar jaag ik hem de politie op het dak. Niet goed zeg ik dan, tijd om te her ijken.
Abonneren op:
Posts (Atom)