En toch he, toch is Eva gewoon mijn boem.
Hoe komt zoiets tot stand? Heel eenvoudig eigenlijk.
Ooit lang geleden toen ik nog iets snapte van studeren, woonde ik op kamers bij een hospita in Utrecht. Ma Jurriaans, zoals ze zichzelf voorstelde, was een ware kosmopoliet, de hele wereld was haar buur. Elke vrouw van boven de 30 noemde zij BUUF, kort voor buurvrouw.
Sommige dingen vergeet je, sommige blijven hangen. Buuf bleef hangen dus toen Roos verhuisde had ook ik een buuv (jaja wél met een "v"). Dus werd Eef zoveel tijd later mijn Buum, dat kon niet missen. Dat bleef ze ook een aantal maanden, tot dat Roos haar een bijzonder stoere outfit aantrok. Tjemig wat had ik een stoere buum.
De rest van het verhaal laat zich raden, suffe Yolanda struikelt over haar eigen grapje en Eva word een stuure boem. Niets stuurs aan dat kind overigens, dus wat bleef er over?
JUIST.