BRUIN waren ze, bruin en tot zeker 1 meter 50 hoog tegen de muur geplakt. Stijlvol vloekend met het bruin van de vloertegels en de houten keukenkastjes. Van Roos begreep ik dat Riekje nog had geopperd om ze te verven, maar Roos besloot dat als ze een zwembad had willen hebben om in te wonen, ze er wel eentje gekocht zou hebben.... het scheelde niet zo heel veel in de keuken. Dus de tegeltjes moesten eraf.Gelukkig had de buurman ze helemaal zelf geplakt en waarschijnlijk met dezelfde lijm waarmee hij de rozetten van de woonkamer had vastgeplakt. De breekhamer kon dus in zijn koffer blijven en met een steenbeitel en vuistje ging ik aan de slag. Na een dag waren de muren die kaal moesten worden kaal en kon ik het één kilo wegende vuistje nog maar met moeite omhoog krijgen. Natuurlijk was er wel een tegenvaller (zoals dat hoort bij klussen) want het muurtje naast het beruchte doe-het-zelf-trapkastje bleek dus van gips en ging aan diggelen.
Het plan om alle muren te laten stucen hebben we inmiddels aan de dijk gezet, want veuls te duur. In plaats daarvan wordt het behangen (wie oh wie meld zich aan??) met glasvezelbehang, das leuk om te zien, goed te verven, goed schoon te maken, je ziet er geen scheurvorming in en bovendien kost het een stuk minder. Ideaal.
En als er dan geld overblijft... dromen moet je durven uiteindelijk... dan zoeken we op marktplaats een andere keuken uit. Eentje die wél heel is en die wél mooi is en die net zo goed werkt als deze en dan ga ik weer een dag tegeltjes tikken, net zo lang tot ze allemaal weg zijn..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten