vrijdag 2 september 2011

Tom en Eva

Roos solliciteert zich op het ogenblik een ongeluk en hoorde van de week (lang leve e-mail) dat ze nog in de running was voor een functie als decaan aan de Hogeschool Rotterdam. Dat blije nieuws deelde ik met mijn ouders. Tom zat daar ook bij en trok een gezicht als een oorwurm: Mamma, gaat Roos dan naar Rotterdam verhuizen?

Op de vraag of hij dat dan erg zou vinden werd direct bevestigend geantwoord: Jahaa, want dan zou ik Eva veel minder zien!!!

Ook het feit dat hij vandaag weer naar mijn huis wisselt en daar nog geen Eva gaat aantreffen, mag niet rekenen op zijn goedkeuring. Tom vind dat het wel lang genoeg geduurd heeft: hop terug naar huis en inleveren dat buurmeisje... een weekje zonder, vooruit, das te overzien hè, maar langer dan dat moet zoiets ook niet duren!

Kortom, had ik eerst een zoon die babies maar stom vond (want die maken altijd alles kapot), heb ik nu een kind dat zeurt dat zijn buurbaby nog steeds niet terug is. Het kan verkeren!

Naschrift:
Inmiddels heeft de Hogeschool Rotterdam laten weten met andere kandidaten de procedure voort te zetten. De sufferds, ze weten niet wie ze missen!!!!!

2 opmerkingen:

  1. vet balen, Nou ja. Er is vast wel íémand die mijn superlieve en hardwerkende tante aan wil nemen.

    BeantwoordenVerwijderen